اغفار

اغفار. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ غَفر، بمعنی بزغاله ٔ کوهی . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). ج ِ غَفر، بمعنی بچه ٔ گاو. الغِفر؛ ولدالبقرة. غُفر. غَفر. ج، اَغفار. غِفَرَة. غُفور. (اقرب الموارد).

اغفار. [ اِ ] (ع مص ) پوست مانندی بر غوره ٔ خرما برآمدن . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). قشرمانندی برخرمای نارس برآمدن : اغفر النخل ؛ رکب بسره شی ٔ کالقشر. (از اقرب الموارد). ◄ رخت را در آوند درآوردن و پوشیدن در آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). متاع در ظرف درآوردن و پنهان ساختن آن را در آن : اغفر المتاع فی الوعاء؛ ادخله و ستره . (از اقرب الموارد). ◄ مغفر برآوردن رمث . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مغفر برآوردن رمث (درختی مشابه درخت طاق ). (از اقرب الموارد). جاری شدن صمغ شیرین قابل خوردنی از درخت رمث : اغفر الرمث ؛ سال منه صمغ حلویؤکل و ربما سال الثری مثل الدبس و له ریح کریهة. (تاج العروس ). اغفر العمر سرفط و الرمث ؛ ظهر فیهما ذلک و اخرج مغافیره . (تاج العروس ). ◄ بچه آوردن بز کوهی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ غفر (گیاه ریزه ) رویانیدن زمین : اغفرالارض ؛ نبت فیها شی ٔ من الغفر. (از اقرب الموارد).