اغران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اغران .[ اَ ] (ع اِ) ج ِ غَرَن، مرغی است . عقاب یا مرغی است شبیه عقاب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).ج ِ غرن، که نام غراب نر یا عقاب نر یا عقاعق نر یا سرطان است . (از اقرب الموارد). و رجوع به غرن شود.
اغران . [ اَ غ َرْ را ] (اِخ ) دو کوه است در راه مکه . (منتهی الارب ). شارح تاج العروس آرد: الصواب جبلان من جبال الرمل المعترض بطریق مکة. (تاج العروس ). تثنیه اغر و آن نام دو کوه است از جبال رمل . (از معجم البلدان ): و قد قطعنا الرمل غیر جبلین جبلی زرود و کذا الاغرین . راجز (از معجم البلدان ).