اغذونی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اغذونی . [ اَ ] (ص نسبی ) منسوب به اغذون که قریه ای از قرای بخارا است و جمعی بدان جا منسوبند. (از معجم البلدان ) (از لباب الانساب ).
اغذونی . [ اَ ] (اِخ ) حاشدبن عبداﷲ قصیر مکنی به ابو عبدالرحمان . و او پسر عبداﷲبن عبدالواحدبن محمدبن عبداﷲبن ایمن اغذونی است . وی از اولاد احنف بن قیس بوده و به سال ٢٥٠ هَ . ق . درگذشت . ولی مدائنی گوید: احنف جز بحر پسری نداشت و او هم بلاعقب بوده . (از لباب الانساب ) (از معجم البلدان ).