اغتصاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اغتصاب . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) به ستم گرفتن چیزی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). غصب کردن و به ستم چیزی را گرفتن . (فرهنگ نظام ). بزور و ستم چیزی را گرفتن . (از اقرب الموارد). ◄ با زنی بعنف جماع کردن : اغتصبت المراءة نفسها؛ زنی بها کرهاً. (از اقرب الموارد).