اغتراز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اغتراز. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) پا در رکاب آمدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). پا در رکاب درآوردن سوار: اغترز الراکب رجله فی الغرز؛ جعلها فیه . (از اقرب الموارد). ◄ نزدیک آمدن سفر.(منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). نزدیک شدن حرکت : اغترز السیر؛ دنا. (از اقرب الموارد). ◄ رفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). داخل شدن . (از اقرب الموارد). نزدیک شدن حرکت کسی : اغترز فلان السیر؛ دنا مسیره . (از اقرب الموارد). ◄ سوار شدن : اغترز؛ رکب . (از اقرب الموارد).