اغبر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اغبر. [ اَ ب َ ] (ع ص، اِ) گردآلوده . (آنندراج ). آنچه برنگ خاکی باشد. و مؤنث : غَبراء. ج، غُبر. (از اقرب الموارد). ◄ گرگ . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ سال قحط. (آنندراج ): عام اغبر؛ سال قحط. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ رونده . گذرنده . (از اقرب الموارد): عز اغبر؛ارجمندی درگذرنده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). یقال : «لایغرنک عز الدنیا فانه اغبر». (اقرب الموارد).