اعکان

اعکان . [ اَ ] (ع اِ)ج ِ عُکنَة، بمعنی نورد شکم از فربهی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). گویند: ج ِ عُکنَه، بمعنی ورزیدگی و ستبری شکم از چاقی باشد. (از اقرب الموارد). ج ِ عُکنَه، نورد شکم که از غایت فربهی باشد. (از آنندراج ).