اعلمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعلمی . [ اَ ل َ ] (ص نسبی ) منسوب به اعلم که ناحیه ای بوده بین همدان و زنجان . (از معجم البلدان ).
اعلمی . [ اَ ل َ ] (اِخ ) عبدالغفاربن محمدبن عبدالواحد قومسانی مکنی به ابوسعد. فقیهی بود بموصل واحادیثی از او روایت شده است . (از معجم البلدان ).
اعلمی . [ اَ ل َ ] (اِخ ) وزیر سلطان محمدبن ملکشاه ومعروف به اعلمی درگزینی بوده . (از معجم البلدان ).