اعلاث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعلاث . [ اَ ] (ع اِ) اعلاث الزاد؛ آنچه بر غیر اختیار و عادت خورده شود. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ِ عِلث، آنچه بی اختیار خورده شود. (از اقرب الموارد). ◄ اعلاث الشجر؛ پاره های آمیخته ازچوب آتش زنه و خشک بهم آمیخته . (از اقرب الموارد).