اعفاج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعفاج . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ عِفج، روده ٔ مردم و اسب و سباع که طعام از معده بدان نقل کنند. (آنندراج ). ج ِ عِفج و عَفِج، بمعنی روده ٔ مردم و اسب و سباع که طعام از معده بدان نقل کنند. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). ج ِ عِفج، عَفج، عَفَج، عَفِج، بمعنی آنچه طعام از معده بدان منتقل شود. (از اقرب الموارد). اَمعاء. (بحر الجواهر). و رجوع به کلمات مزبور شود.