اعظم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعظم . [ اَ ظُ ] (ع اِ) ج ِ عَظم، بمعنی استخوان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ِ عَظم، بمعنی استخوان جانداران که گوشت بر آن باشد. (از اقرب الموارد). عِظام . عِظامَه که هاء کلمه ٔ اخیر برای تأنیث جمع است . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد): ز نعت چربدستیهات اَعْظُم چو روغن گشت و بر پیراهن افتاد. قوامی رازی (دیوان ص ٢١). ♦ سبعة اعظم ؛ ای اعضاء.(منتهی الارب ).
اعظم . [ اَ ظَ ] (اِخ ) امام ... ابوحنیفه نعمان بن ثابت . متوفی بسال ١٥٠ هَ . ق . امام مذهب حنفی . رجوع به ابوحنیفه نعمان بن ثابت شود.
اعظم . [ اَ ظَ ] (اِخ ) (دریای ...) دریای عمان و دریای حبشه و دریای قلزم از دریای اعظم است . (حدود العالم ). و جنوب کرمان دریای اعظم است . (حدود العالم ).