اعذق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعذق . [ اَ ذُ ] (ع اِ) ج ِ عَذق . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ِ عَذق، بمعنی شاخ درخت خرمای باردار. (از اقرب الموارد). عِذاق . (اقرب الموارد). ج ِعَذق، خرمابن بابار. (آنندراج ). رجوع به عذق شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعذق . [ اَ ذُ ] (ع اِ) ج ِ عَذق . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ِ عَذق، بمعنی شاخ درخت خرمای باردار. (از اقرب الموارد). عِذاق . (اقرب الموارد). ج ِعَذق، خرمابن بابار. (آنندراج ). رجوع به عذق شود.