اعتکام

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اعتکام . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) برابر نمودن میان تنگ بارها جهت بار کردن . ◄ بر همدیگر نشستن چیزی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).