اعتوان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اعتوان . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) یکدیگر را یاری دادن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). هم پشت شدن .