اعاشه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ ش ِ یا شَ) [ ع. اعاشة ]<BR>۱- (مص ل.) زندگی کردن، معیشت کردن.<BR>۲- (مص م.) زنده داشتن، زندگی بخشیدن.<BR>۳- (اِ.) گذران.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ ش ِ یا شَ) [ ع. اعاشه ] ۱- (مص ل.) زندگی کردن، معیشت کردن. ۲- (مص م.) زنده داشتن، زندگی بخشیدن. ۳- (اِ.) گذران.