اظلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اظلة. [ اَ ظِل ْ ل َ ] (ع اِ) ج ِ ظِل ّ. (متن اللغة). ◄ در تداول حکمت مرادف عالم مجردات است . رجوع به کتاب المقالات و الفرق چ مشکور ص ١٨٢ و ٤٣ شود. رجوع به ظل و اظلال شود. ◄ (ص، اِ) ج ِ ظلیل . جایگاه های سایه دار. (از متن اللغة).