اطورین

اطورین . [ اَطْ وَ ] (ع اِ) (بصورت جمع سالم ) کرانه ها. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ سختی و بلا: لقی منه الاطورین ؛ سختی دید از وی . وبلغ فی العلم اطوریه ؛ در علم به کرانه های آن رسید. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). داهیه مانند اقورین و امرین . (از متن اللغة).

اطورین . [ اَطْ وَ رَ ] (ع اِ) (به صیغه ٔ تثنیه ) دو کرانه، یقال : بلغ فی العلم اطوریه ؛ ای اوله و آخره . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) . و رجوع به اَطوَرین بصورت جمع شود.