اطواب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اطواب . [ اَطْ ] (اِخ ) از قرای فیّوم است . و نام آن هنگام فرمانروایی عبداﷲبن سعدبن ابی سرح بر مصر آمده است و در مصر شنیدم که اطواب و فیوم از اعمال بهنسا از نواحی مصر است و دو موضع مزبور نزدیک به یکدیگراند. (از معجم البلدان ).
اطواب . [ اَطْ ] (ع اِ) ج ِ طوب، آجر و آن جمع قله است . (از معجم البلدان ).