اطهار

اطهار. [ اِطْ طِ ] (ع مص ) غسل کردن از حیض . (از متن اللغة). تَطَهﱡر. (متن اللغة). پاک کردن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ اطهار از گناه ؛ منزه شدن و دست بازداشتن از آن . (از متن اللغة).

اطهار. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ طُهر، طهارت، نقیض نجاست . نقیض حیض . (از متن اللغة). ج ِ طهر، پاکی از حیض و جز آن . ایام پاکی زن از حیض . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). روزهای رهائی زن از حیض . (از متن اللغة). و رجوع به طُهر شود. ◄ (ص، اِ) ج ِ طاهر. (متن اللغة) (ناظم الاطباء). ج ِ طاهر، پاکیزه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). پاکها و پاکیزه ها. (فرهنگ نظام ). رجوع به طاهر شود. ♦ ائمه ٔ اطهار ؛ امامان پاک و معصوم . دوازده امام شیعیان . ♦ دین اطهار ؛ دین پاکان : خدایگان زمان و زمین مظفر دین که ظاهر است بر اعلاء دین اطهارش . سعدی .

اطهار. [ اَ ] (اِخ ) از نواحی حائل است و حائل میان دو ریگزار است بین جراد و اطهار. (از معجم البلدان ).