اطمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اطمة. [ اَ طَ م َ ] (ع اِ) حصن . ج، آطام . (اقرب الموارد از تاج العروس ). واحد اطم یعنی یک قلعه از قلعه های مدینه . (ناظم الاطباء). و رجوع به آطام و اطم شود.
اطمة. [ اَم َ ] (ع اِ) دودشده . بخار. ج، آطام . (از دزی ج ١). ◄ آتشفشانی نزدیک دریای هند. (از نخبةالدهر دمشقی ). ◄ اطمةالبرکان ؛ جزیره ای است نزدیک سیسیل که در آن کوهی آتشفشان است . (ازنخبةالدهر دمشقی ).