اطعان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اطعان . [ اِطْ طِ ] (ع مص ) یکدیگر را نیزه زدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). با یکدیگر نیزه زدن . (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ) (از اقرب الموارد). نیزه زدن . (مؤید الفضلا). ◄ همدیگر راطعن کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).