اضلع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اضلع. [ اَ ل َ ] (ع ص ) رجل اضلع؛ مرد توانا درشت سطبر یا آنکه دندانش بزرگ و مانند استخوان پهلو باشد در کجی . دابة اضلع، کذلک . ج، ضُلْع. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (آنندراج ). اضلع از مردان ؛ آنکه شدید غلیظ باشد، و یا آنکه دندان وی همانند دنده باشد. (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). و رجوع به ضلع شود.
اضلع. [اَ ل ُ ] (ع اِ) ج ِ ضِلْع. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (قطر المحیط). رجوع به ضلع شود.