اضبیکاک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اضبیکاک . [ اِ ] (ع مص ) برآمدن گیاه، یقال : اضبأکّت الارض ؛ ای خرج نبتها. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به اضبئکاک شود.