اضامیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اضامیم . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ اِضمامة، بمعنی اضبارة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). گروه مردم از هر جنس . (ناظم الاطباء) (آنندراج ): هذا فرس سَبّاق الاضامیم ؛ ای الجماعات . (ناظم الاطباء). ◄ پشتواره از کتب و جز آن . (آنندراج ). پشتواره های کتاب . ◄ سنگریزه ها، الحدیث : من زنی من ثیب فضربوه بالاضامیم ؛ ای ارجموه بالحجارة. (ناظم الاطباء). رجوع به اضمامة و اضبارة شود.