اضاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اضاء. [ اِ ] (ع اِ) پالیز. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). مبطخه یا محل خربزه . (از قطر المحیط). جالیز. اضاءة. (اقرب الموارد). رجوع به اضاءة شود. ◄ بیشه ٔ بید هندی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). بیشه ٔ خلاف هندی . (از قطر المحیط). اضاءة. رجوع به اضاءة شود. در ناظم الاطباء بیشه ٔ بید هندی دو معنی مستقل نشان داده شده است . ◄ ج ِ اَضاة. رجوع به اضاة شود.