اصیل آباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصیل آباد. [ اَ ] (اِخ ) دهیست جزء بخش شهریار شهرستان تهران واقع در ١٢ هزارگزی جنوب باختر شهریار. محلی جلگه، معتدل و سکنه ٔ آن ٢٦٠ تن است که شیعه و فارسی زبان اند و بترکی هم سخن میگویند. آب آن از قنات تأمین میشود و محصول آن غلات، انگور، سیب زمینی، چغندر قند و انواع میوه ها و شغل اهالی زراعت است . راه آن مالرواست و از طریق جوقین میتوان ماشین برد. مزرعه ٔ فرنیک جزو این ده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).