اصهبیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصهبیة. [ اَ هََ بی ی َ ] (ع ص نسبی ) به معنی اشقر و گویا جمع آن اصهبیات است . ◄ (اِخ ) آبی است و انشاد شده است : دعاهن من ثاج فازمعن ورده او الاصهبیات العیون السوافح . (از معجم البلدان ). و رجوع به اصهب و اصهبی و اصهبیات شود.