اصنع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصنع. [ اَ ن َ ] (ع ن تف ) صنعتگرتر. صانعتر. باصنعت تر. (ناظم الاطباء) : و یقال ان اهل هذه الجزائر لایکون اصنع منهم . (اخبار الصین والهند ص ٣). ♦ امثال : اصنع من تنوط . اصنع من تنوطة . اصنع من دودالقز . اصنع من سرفة . اصنع من نحل . هو اصنع من ارضة ؛ او از موریانه یا دیوچه صانعتر است . ◄ نیکوتر. (ناظم الاطباء).
اصنع. [ اَ ن َ ] (ِاخ )ابن یحیی . یکی از پزشکان اندلس بود که در نیمه ٔ اول قرن پنجم هجری میزیست . (از طبقات الامم قاضی صاعد).