اصل

اصل . [ اُ ص ُ ] (ع اِ) ج ِ اصیل . (اقرب الموارد). ◄ ودر این شعر اُصُل بمعنی مفرد آمده است : یوماً بأطیب منها نشر رائحة و لا بأحسن منها اذ دنا الاُصُل . اعشی (از تاج العروس ). و رجوع به اصیل شود.

اصل . [ اَ ص َ ] (ع اِ) ج ِ اَصَلة.(از قطر المحیط) (منتهی الارب ). رجوع به اصلة شود.

اصل . [ اَ ] (ع مص ) کُشتن از روی علم و عمد. (از قطر المحیط) (ناظم الاطباء). کُشتن . (منتهی الارب ). ◄ برجستن بر کسی یا چیزی . (از قطر المحیط) (ناظم الاطباء). برجستن بر: اصلته الاصلة؛ برجست بر وی مار خرد یا کلان کشنده به دم یا نفس . (از منتهی الارب ). ◄ در آخر روز درآمدن . (ناظم الاطباء).