اصلاح پذیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصلاح پذیر. [ اِ پ َ ] (نف مرکب ) قبول کننده ٔ اصلاح . (آنندراج ). هر چیز قابل اصلاح و مرمت و چاره پذیر. (ناظم الاطباء) : از سخن حال خرابم نشد اصلاح پذیر همچو دیوانه که از گنج خود آباد نشد. ابوطالب کلیم (از آنندراج ).