اصفهبدی

اصفهبدی . [ اِ ف َ ب َ / ب ُ ] (ص نسبی ) منسوب به اصفهبد. ◄ (حامص مرکب ) درجه و مقامی که ویژه ٔ اصفهبد یا اسپهبد و سپهبد بود. رجوع به اصفهبد و اسپهبد شود : اصفهبدی ناحیت شهریار بر خال خویش تقریر کرد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٢٢٩). و رجوع به اسپهبدی شود.