اصطرمیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصطرمیة. [ اِ طِ ی َ ] (معرب، اِ) این کلمه را که گلیوس در مراکش شنیده است و من نیز آنرا تنها در میان مسافران یافته ام (دمب ٩٤) سطرمیه ضبط کرده است و «هست ١٥٣» آنرا اصترمیه (ج، اصترمیات ) (٦٣، ١٥٢) یا استرمیه (ج، استرمیات ) آورده و «گرابر ٤٩» اسطرمی و مولی اسطرمیه ضبط کرده است . و بمعنی مستخدمی است که تکیه گاههای مدور امپراتوری را محافظت میکند. (از دزی ج ١ ص ٢٦).