اصر

اصر. [ اُ ] (ع اِ) رجوع به اَصْر شود.

اصر. [ اَ ] (ع اِ) اِصْر. اُصْر. عهد. (اقرب الموارد) (قطر المحیط) (آنندراج ). پیمان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). زنهار. (مهذب الاسماء) : و اخذتم علی ذلکم اصری . (قرآن ٨١/٣)؛ و عهد من بستدید بر آن . ◄ بار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). گرانی . (ترجمان علامه ٔ جرجانی ص ١٢) (مهذب الاسماء). سنگینی . ثقل .(از اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ بار گران : و لاتحمل علینا اصراً. (قرآن ٢٨٦/٢)؛ و بار مکن بر ما بار گرانی را. و یضع عنهم اصرهم . (قرآن ١٥٧/٧)؛ و فرومی نهد از ایشان بار گرانشان را. اصار. (قطر المحیط). رجوع به اصار شود. ◄ گناه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (مهذب الاسماء). ذنب . و اصل آن ثقیل است . (قطر المحیط). ذنب . (اقرب الموارد). ج، آصار. (مهذب الاسماء). ج، آصار، اِصران . (ناظم الاطباء).

اصر. [ اُ ص ُ ] (ع اِ) ج ِ اصار. (قطر المحیط) (اقرب الموارد). رجوع به اصار شود.