اصحاب ظاهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصحاب ظاهر. [ اَ ب ِ هَِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آنانکه قیاس و اجتهاد در احکام را تجویز نمیکردند و گفتند:اصول عبارتند از کتاب و سنت و اجماع فقط. و قیاس رابهیچ رو از اصول نمیشمردند و گفتند: نخستین کسی که قیاس کرد ابلیس بود. یکی از این گروه داود اصفهانی بود. (از ملل و نحل چ مطبعه ٔ حجازی قاهره ج ١ ص ٣٥٨).