اصحاب صلت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصحاب صلت .[ اَ ب ِ ص َ ] (اِخ ) پیروان عثمان بن ابی الصلت یا صلت بن ابی الصلت بودند که از فرقه ٔ عجارده منشعب شدند و خود بدعتهای دیگری ساختند. رجوع به صلتیه و عثمان بن ابی الصلت و ملل و نحل شهرستانی چ مطبعه ٔ حجازی قاهره ج ١ ص ٢٠٢ و التبصیر ص ٣٣ و الفرق بین الفرق ص ٧٦ و مقریزی ج ٤ ص ١٧٩ و التعریفات ص ٩٠ و الاعتقادات ص ٤٨ شود.