اصحاب حفص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصحاب حفص . [ اَ ب ِ ح َ ] (اِخ ) گروهی از پیروان حفص بن ابی المقدام بودند که آنان را حفصیه مینامند، و حفص خود از اتباع عبداﷲبن اباض بود و میگفت : کسی که خدا را بشناسد و نسبت به دیگر اصول دین کفران ورزد یعنی رسول یا کتاب یا رستاخیز را انکار کند وی کافر هست ولی مشرک نیست، و نیز میگفت میان ایمان و شرک خصلتی یگانه است و آن تنها شناسایی خدای تعالی است . ولی اباضیه منکر این گفته های وی بودند و از اینرو از آنان انشعاب کرد. و رجوع به حفصیه و ملل و نحل شهرستانی چ مطبعه ٔ حجازی قاهره ج ١ ص ٢١٤ و مقریزی ج ٤ ص ١٨٠ و تعریفات ص ٦١ شود.