اصحاب اخوان الصفا

اصحاب اخوان الصفا. [ اَ ب ِ اِخ ْ نُص ْ ص َ ] (اِخ ) گروهی از دانشمندان بزرگ اسلام که در اواسطقرن چهارم هجری انجمنی مخفی در بصره و بغداد تشکیل دادند و هدف آنان نشر فلسفه در میان مسلمانان بود تااز این راه خرافات و اوهامی را که با اسلام درآمیخته بود از آن بزدایند. نام های این گروه که بیشتر آنان ایرانی بودند برحسب گفتار ابوحیان توحیدی چنین است : ١ - ابوسلیمان محمدبن معشر بستی، معروف به مقدسی . ٢ - ابوالحسن علی بن هارون زنجانی . ٣ - ابومحمد مهرجانی . ٤ - عوفی . ٥ - زیدبن رفاعه . دیگران نیز نامهای آنان را بصورت های دیگر آورده اند. رجوع به اخوان الصفا درهمین لغت نامه و تتمة صوان الحکمة ص ٦٤ ببعد (حاشیه ) و تاریخ علوم عقلی در اسلام تألیف ذبیح اﷲ صفا شود.