اصاص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصاص . [ ] (ع اِ) ج ِ اص ّ. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به اص شود.
اصاص . [ ] (ع اِ) تیمله یا روغن پودنه ٔ کوهی . (دزی ج ١ ص ٢٦). ◄ نوعی از گیاهان دوقلفه ٔ بی برگ که بوته های کوچکی دارند و در جنوب اروپا میرویند. (از دزی همان جلد). ◄ مازریون . (همان صفحه ). برخی این کلمه را بصورت ازاز آورده و گفته اند الازاز... هو الاصاص . رجوع به دزی ج ١ ص ٢٦ شود.