اصار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصار. [ اِ] (ع اِ) میخ طناب . (اقرب الموارد). میخ طناب خیمه .(منتهی الارب ) (آنندراج ). اصارة. ایصر. ◄ حشیش . (اقرب الموارد). گیاه . (منتهی الارب ). اصارة. ایصر. ◄ رسن کوتاه که بدان دامن خیمه به میخ بربندند. (منتهی الارب ) (آنندراج ). رسن که دامن خیمه با میخ بدان بندند. ج، اُصُر. (مهذب الاسماء). ◄ زنبیل . ◄ گلیمی که در آن گیاه پر کرده آرند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ج، اُصُر، آصرة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).