اشیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشیل . [ اِ ] (اِخ ) (٥٢٥ - ٤٥٦ ق . م .) پدر تراژدی یونان، و در فن خود مانند همربود و در تراژدی خود بنام ایرانیان یا پارسی ها کورش را ستود. در سایه ٔ احساسات مذهبی عمیق و نظریات فلسفی، او را میتوان از بزرگترین متفکرین دانست . و رجوع به تاریخ ایران باستان ج ١ ص ٤٧٧، ٤٨١، ٦٨٨، ٨٢٥ و ج ٢ ص ١١٤٧ و ج ٣ ص ١٩٩٩ شود.