اشیرواد

اشیرواد. [ اَشیرْ] (اوستایی، اِ مرکب ) کلمه ٔ اوستایی بمعنی تندرستی پتمانک کتک ختای (پیمان کدخدایی یا خطبه ٔ عروسی که نزد پارسیان هند به اسم گجراتی خود اشیرواد معروف است ). (از خرده اوستا ص ٢٨).