اشیاف ابیض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشیاف ابیض . [ اَش ْ ف ِ اَب ْ ی َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) اصل آن را طبیب «بقراط» ترکیب کرد ولی پس از وی گاه بر مواد آن افزوده و گاه از آنها کاسته اند. و اساس آن مبتنی بر صمغها و اسپیذاب و نشاسته است و آن برای امراض حاره سودمند است و اورام را تحلیل و ردع کند. (از تذکره ٔ داود ضریر انطاکی ). و رجوع به ص ٤٩ همان کتاب و ص ٣٠٣ تحفه (ذیل شیاف ) شود.