اشگفیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشگفیدن . [ اِ گ ُ دَ ] (مص ) در عجب افتادن . (از آنندراج ).
اشگفیدن . [ اِ گ ِ دَ ] (مص ) شکفتن گل . (از آنندراج ) : همچون شکوفه چشم سپیدم در انتظار تا می ببندد آنچه نخست اشکفیده بود. اثیرالدین اخسیکتی (از آنندراج ).