اشکور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشکور. [ اِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش شهربابک شهرستان یزد که در نه هزارگزی خاور شهربابک و هفت هزارگزی جنوب راه فرعی فیض آباد به شهربابک واقع است . محلی جلگه، معتدل و مالاریائی و سکنه ٔ آن ٤٢٣ تن میباشد. مذهب مردم شیعه و زبان آنان فارسی است . آب آن از قنات تأمین میشود. محصول آن غلات است . شغل اهالی زراعت و صنایع دستی زنان کرباس و قالی بافی است . راه آن فرعی است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١٠).