اشکانیان شمالی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشکانیان شمالی . [ اَ نیا ن ِ ش َ / ش ِ / ش ُ ن ِ ] (اِخ ) سلسله ای ازخاندان اشکانیان بودند که پس از انقراض اشکانیان ایران، در ماوراء جیحون و سیحون همچنان باقی ماندند، چه برخی عقیده دارند که سلسله ای از اشکانیان در صفحات پُشت کوههای قفقاز و در دشت قبچاق هم سلطنت میکردند. سن مارتن گوید: اشکانیهای شمالی تا زمان نهضت هنها در قرن پنجم باقی بودند و در مقابل آتیلا عقب نشستند.بعد قسمتی از تبعه ٔ پادشاهان اشکانی در قفقاز و در کنار دریای بالتیک برقرار شدند و اعقاب آنها تا حال (یعنی در اوایل قرن نوزدهم م .) در آنجا هستند. قسمتی دیگر با مردمانی که امپراتوری روم را خراب کردند، مخلوط شدند و در مقابل هنها عقب نشستند و در سواحل اقیانوس اطلس برقرار گشتند. (از تاریخ ایران باستان ج ٣ ص ٢٦١٣ و ٢٦١٤). و رجوع به همان کتاب ص ٢٦١٥ شود.