اشکانیان ارمنستان

اشکانیان ارمنستان . [ اَ نیا ن ِ اَ م َ ن ِ ] (اِخ ) برحسب نوشته های مورخان ارمنستان، سلسله ٔ اشکانی به چهار شعبه منشعب میشده است : شعبه ٔ اول در ایران سلطنت داشتند، دوم در ارمنستان، سوم در باختر تا هند، چهارم در ممالک شمالی از آسیای وسطی تا دریای آزوف و کوههای قفقاز. از سلسله ٔ اشکانیان ارمنستان ٤٢ تن سلطنت کردند که نخستین آنان وال ارشک (واگ ارشک ) برادر مهرداد اول شاه ایران از ١٤٧ تا ١٢٧ ق . م . سلطنت کرد و آخرین آنان موسوم به آرتاشس چهارم پسر ورشاپوه بود که از٤٢٢ تا ٤٢٩ م . فرمانروائی کرد. از آن پس ارمنستان بین ایران و بیزانس تقسیم گردید و تقریباً چهار خمس آن (قسمت شرقی ) به ایران تعلق یافت و باقی از مستملکات بیزانس شد (٤٣٠ م .). سلطنت اشکانیان در ارمنستان از ١٤٧ ق . م . تا ٤٣٠ م . پاینده بود. (از تاریخ ایران باستان ج ٣ ص ٢٦٢١). و رجوع به ص ٢٦١٤ و ٢٦٢٩ و ٢٦٣٥ و٢٦٣٦ و ٢٤٢٣ و ٢٦٢٠ و ٢٦١٩ و ٢٦٨٠ همان کتاب شود.