اشک شکرین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشک شکرین . [ اَ ک ِ ش ِ ک َ / ش ِک ْ ک َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) اشک شادی . گریه ٔ شادی . (مؤیدالفضلا) (شرفنامه ٔ منیری ). اشک گلگون . (فرهنگ ضیاء) : بس اشک شکرین که فروریزم از نیاز بس آه عنبرین که بعمدا برآورم . خاقانی . و رجوع به اشک شادی و اشک طرب و اشک شیرین و اشک شکری شود.