اشوزشت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشوزشت . [ اَ زُ ] (اوستایی، اِ مرکب ) کلمه ٔ اوستایی و یکی از نامهای بهمن مرغ (= کوف ) است . در فرگرد هفدهم وندیداد فقره ٔ ٩از مرغ اشوزوشت یاد شده و در تفسیر پهلوی اوستا به اشوک زوشت گردانیده شده است . در بندهش فصل ١٩ فقره ٔ١٩ نیز از این پرنده یاد گردیده است . اشوزوشت نام دینی جغد (= بوف ) است، لفظاً یعنی دوست داشته شده . اشا(= راستی و پارسایی ). (فرهنگ ایران باستان ص ٣٢١).