اشواط
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ شَوْط ؛ دفعه، بار.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ شَوْط ؛ دفعه، بار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشواط. [ اَش ْ ] (ع اِ) ج ِ شوط. (منتهی الارب ). ج ِ شوط، بمعنی تک و گشت . و طاف بالبیت ِ سَبْعَة اشواط؛ یعنی طوف کرد خانه را هفت گشت . (منتهی الارب ) (آنندراج ). گردش کردن ها. گشتها.