اشهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشهر. [ اَ هَُ ] (ع اِ) ج ِ شهر. (منتهی الارب ) (ترجمان علامه ٔ جرجانی ص ٦٢). ماهها. شهور: تربص اربعة اشهر. (قرآن ٢٢٦/٢). و رجوع به همان سوره آیه ٔ ٢٣٤ و سوره ٔ ٩ آیه ٔ ٢ و سوره ٔ ٦٥ آیه ٤ شود.
اشهر. [ اَ هََ ] (ع ن تف ) مشهورتر. (منتهی الارب ) (آنندراج ). آشکارتر. مشهورتر. (ناظم الاطباء). نامی تر. نامدارتر. نامورتر. ارفع : در جهان نام نیک تو مشهور نام مشهور تو ز بام اشهر. سوزنی . ♦ امثال : اشهر ممن قادَ الجمل . اشهر من البدر . اشهر من الشمس والقمر . اشهر من العلم . اشهر من رایةالبیطار . اشهر من علائق الشعر . اشهر من فرس الابلق . اشهر من فرق الصبح . اشهر من فلق الصبح . اشهر من قوس قزح .